Hasat Vakti

Temmuz kapıyı sessizce çaldı.

Trakya'nın bereketli topraklarında başaklar altın sarısına döndü. Aylar boyunca yağmuru, güneşi, rüzgârı bekleyen buğdaylar artık biçilmeyi bekliyor. Tarlalara uzaktan bakınca insan sadece bir hasat görmüyor; sabrı, emeği ve zamanı görüyor.

Hayat da biraz böyle değil mi?

Her mevsim bize bir şeyler öğretiyor. Kimi zaman ekiyoruz, kimi zaman bekliyoruz, kimi zaman da büyüttüklerimizin olgunlaşmasını izliyoruz. Ve sonra bir gün geliyor; hasat vakti başlıyor.

Bu yıl benim için Temmuz, sadece buğdayların hasat edildiği bir ay değil.

Bir annenin yıllarca sevgiyle büyüttüğü kızını yeni hayatına uğurladığı, kalbinin hem gururla hem özlemle dolduğu bir zaman dilimi.

Daha dün küçücük ellerinden tuttuğumuz çocuklarımız, bir bakıyoruz kendi yollarında yürümeye başlamışlar. Onların attığı her adımda emeğimizden, sevgimizden ve dualarımızdan izler taşıdıklarını görmek ise hayatın en güzel hasadı oluyor.

Haziran ayı benim için kolay geçmedi.

Bir yanda kırık bir bileğin iyileşme mücadelesi vardı. Günlerce hareketsiz kalan elim bana sabrı öğretti. Diğer yanda ise kızımın nikâhı ve düğünü vardı. Kalbim aynı anda hem ağrıyı hem mutluluğu taşıdı.

İşte hayatın en ilginç yanı da bu...

Aynı mevsimde hem vedalar yaşanıyor hem başlangıçlar.

Hem eksiliyoruz hem çoğalıyoruz.

Hem bırakıyoruz hem kavuşuyoruz.

Bugün geriye dönüp baktığımda görüyorum ki her yaşanmışlık, bugünün tohumlarıymış.

Bazen gözyaşıyla sulanan, bazen kahkahalarla büyüyen o tohumlar, zamanı gelince hayatımıza umut olarak geri dönüyor.

Temmuz bana bunu hatırlatıyor:

Her emek bir gün karşılığını bulur.

Her bekleyişin bir sonu vardır.

Ve her hasat, yeni bir ekim mevsiminin başlangıcıdır.

Şimdi Trakya'nın tarlalarında biçerdöverlerin sesi yükseliyor.

Başaklar toprağa teşekkür ederek ayrılıyor.

Ben de geçen aylara teşekkür ediyorum.

Bana sabretmeyi öğreten günlere...

Yanımda olan dostlara...

Ailemin sevgisine...

Ve büyüyüp kendi yuvasını kuran evimizin prensesine...

Temmuz'un ilk gününde kalbimden geçen tek dilek şu:

Ektiğimiz sevgi çoğalsın.

Paylaştığımız iyilik büyüsün.

Ve her birimiz kendi hayatımızın hasadını huzurla toplayabilelim.

Çünkü hayat, tam da böyledir.

Önce emek ister.

Sonra sabır...

Ve zamanı geldiğinde, en güzel armağanlarını sunar.